Sante

Inulina– prebiotyk dobry na wszystko

Inulina jest naturalnym prebiotykiem. Oznacza to, że stymuluje wzrost pożytecznych bakterii jelitowych, jak Lactobaccillus czy Bifidobacterium. Bakterie te są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu, dlatego określa się je mianem "probiotyków" (z greki - „wspierających życie”). Poza jej właściwościami prebiotycznymi,  Inulina zaliczana jest również do błonnika rozpuszczalnego,  dlatego posiada zdolność do obniżania poziomu glukozy i poziomu cholesterolu we krwi, a także zdolność do zwiększania biodostępności składników mineralnych. Inulina występuje w takich warzywach i owocach jak cykoria, por, cebula, czosnek, szparagi, karczochy,  banany, a także w niektórych zbożach.

 Działanie Inuliny w organizmie:

o    wspomaga rozwój korzystnej mikroflory jelitowej,
o    wspomaga układ odpornościowy,
o    reguluje wypróżnianie,
o    zmniejsza syntezę kwasów tłuszczowych w wątrobie oraz stężenie triglicerydów w osoczu krwi,
o    reguluje gospodarkę węglowodanową organizmu, zmniejszając stężenie glukozy we krwi,

Wpływ inuliny na pracę jelit

•    Inulina zwiększa masę i objętość stolca, poprzez wiązanie wody i tworzenie żelu. Dodatkowo, dzięki działaniu poślizgowemu, ułatwia masom kałowym przesuwanie się wzdłuż jelita. Inulina nie wykazuje efektu przeczyszczającego, większą rolę przypisuje jej się w regulacji pracy jelit, ponieważ w trakcie fermentacji, której podlega stymulowany jest wzrost korzystnej mikroflory jelitowej. Dlatego powszechnie przypisuje się jej właściwości prebiotyczne.

•     Inulina stymuluje wzrost pożytecznych bakterii w jelicie, które uczestniczą m.in. w trawieniu spożywanych pokarmów, syntezie niektórych witamin, rozkładzie substancji toksycznych, w tym również niektórych substancji rakotwórczych, poprawia odporność organizmu.

Ogółem, w jelicie człowieka znajduje się  ponad 400 rodzajów bakterii, niektóre z nich mają jednak patogenne działanie, jak produkcja toksyn i substancji kancerogennych. Inulina przechodzi do jelita grubego w niezmienionej postaci, stając się  pożywką dla zdrowych bakterii przez co stymuluje ich wzrost, a zarazem zmniejsza rozrost bakterii patogennych. Dodatkowo, poprzez obniżenie PH treści jelita grubego, ogranicza procesy gnilne w jelicie.

Wpływ inuliny na wchłanianie składników mineralnych

Uważa się, że inulina może zwiększać absorpcję składników mineralnych, szczególnie wapnia i magnezu. Istnieją również doniesienia sugerujące, że inulina wpływa korzystnie nie tylko na wchłanianie składników mineralnych, ale również na mineralizację i gęstość kości.

Wpływ inuliny na redukcję masy ciała

Wstępne doniesienia sugerują, że inulina może hamować łaknienie, zwiększać odczuwanie sytości i tym samym wpływać na zmniejszenie ilości przyjmowanych pokarmów.

Dodatkowo biorąc pod uwagę fakt, że jest niskokaloryczna, jej dodatek zastępuje w produktach tłuszcz oraz zwiększa w nich ilość błonnika pokarmowego można ją uznać za składnik sprzyjający redukcji masy ciała.

Inulina a gospodarka tłuszczowa organizmu

Zaobserwowano również wpływ inuliny na zmniejszenie stężenia cholesterolu w osoczu krwi. Pełni ona rolę w redukcji stężenia lipoprotein o bardzo małej gęstości (VLDL), zmniejsza także wątrobową produkcję kwasów tłuszczowych, a także obniża stężenie triglicerydów we krwi.

Dieta pozbawiona błonnika pokarmowego zaburza mikroflorę jelit, prowadzi do zaparć i wielu chorób. Popełniane błędy żywieniowe mogą dodatkowo zmniejszać odporność organizmu na te dolegliwości. Najprostszym sposobem jest zapewnienie w diecie odpowiedniej ilości włókna. Prostym sposobem jest uwzględnienie w naszym jadłospisie inuliny i produktów z jej dodatkiem.

Pozostałe właściwości inuliny

Dzięki swoim własnościom fizykochemicznym, inulina w produktach spożywczych stosowana jest głównie jako zamiennik tłuszczu , w celu obniżenia wartości kalorycznej. Powszechne jest jej użycie w przemyśle ciastkarskim i cukierniczym, ale również coraz częściej dodaje się ją do innych produktów spożywczych m.in. deserów mlecznych, jogurtów i serów. Inulina jest także dobrym stabilizatorem emulsji (na przykład majonezów i innych sosów) oraz piany białkowej. Charakteryzuje się:
 
•    niewielką wartością energetyczną (1,5 kcal w 1g),
•    jest łagodnie słodka w smaku (odznacza się 1/10 słodyczy sacharozy), a zastąpienie nią tłuszczu nie powoduje zmian organoleptycznych produktu, a jedynie obniża zawartość kilokalorii w gotowych wyrobach.
•    jej dodatek polepsza konsystencję tych produktów i daje odczucie spożywania pokarmu tłustego i kremowego.
•    stosowana jest również jako błonnik pokarmowy w preparatach wspomagających redukcję masy ciała.

Konsumenci stawiają coraz większe wymagania żywności jaką spożywają. Poszukują produktów zawierających składniki funkcjonalne, wykazujące szerokie zastosowanie i działanie pro-zdrowotne. Idealnym przykładem takiego składnika wydaje się Inulina. Jej szeroki zakres zastosowania pomaga producentom obniżyć kilo kaloryczność produktów, bez obniżania walorów smakowych. Jednocześnie stosując inulinę wzbogaca się produkt o dodatkowe korzyści prozdrowotne- czyli o błonnik oraz prebiotyk jednocześnie. Stanowi to zdecydowanie przełom w myśleniu o składnikach funkcjonalnych, i wyznacza kierunek dla nauki o zdrowiu i żywieniu człowieka.


Bibliografia:
1.    Roberfroid M.B.: Inulin-Type Fructans: Funcional Food Ingrediens. J. Nutr., 2007, 137: 2493S-2502S
2.    Waszkiewicz – Robak B., Hoffman M.: Żywność niskoenergetyczna [w:] Świderski F.: Żywność wygodna i funkcjonalna. WNT, Warszawa 2003
3.    Letexier D., Diraison F., Beylot M.: Addition of inulin to a moderately high-carbohydrate diet reduces hepatic lipogenesis and plasma triacylglycerol concentrations in humans. Am J Clin Nutr. 2003, 77(3): 559-564.
Specjalista radzi